انس به عبادت
اشخاصی هستند که علو همت دارند . علو همت در ابعاد
مختلفی می تواند مطرح شود : در عبادت ، در برخورد با مردم ،
در تعلیم و تربیت
عبادت اگر با علو همت نباشد ، خلاصه می شود در انس به
عبادت . چون انس سه قسم است :
انس به خلوت ، انس به عبادت ، انس به الله . این مطلب بلند
است . یک عده انس به عبادت دارند ، هر روز زیارت عاشورا
می خوانند ، هر سال عمره مشرف می شوند که اگر آن عبادت
و خلوت مأنوسشان به هم بخورد ، آن حال را از دست
می دهند . اما صاحبان انس به الله همیشه حالشان به جاست .
یک نفر هست هر سال عمره می رود. عمره رفتن بد نیست اما
ببینیم آیا این شخص انس به عبادت دارد یا انس به الله ؟ اگر به
او بگویی این دفعه چمدانت را بگذار زمین و پول عمره ات را بده
به مریضی که کسی را ندارد یا دختر آبرومندی که می خواهد
شوهر کند ، اگر به راحتی داد ، معلوم می شود این شخص
انس به الله دارد وگرنه انس به عبادت دارد نه انس به الله . در
انس به عبادت ، انتخاب کننده انسان است و در انس به الله
انتخاب کننده خداست . دین ، دین بندگی است . صاحب همت
بلند در عبادت ، انس به الله پیدا می کند .
در کتاب مقفی آمده است :کفی للشیطان نصیبا فیک ان ینقلک
من طاعة الی طاعة اگر صاحب انس به الله نشوی و همتت در
عبادت کوتاه باشد ، یک خطر تو را تهدید می کند که شیطان تو
را از یک طاعت به طاعت دیگر می کشاند و خودت هم متوجه
نمی شوی . می خواهی صله رحم کنی ، شیطان می گوید :
نه حالا بنشین این دعا را بخوان ، بعدا می روی . نمی گوید :
برو دزدی کن و شراب بخور . شیطان بلد است چه کار کند . اگر
همت انسان در عبادت عالی باشد ، خدا به او بینش می دهد .
ان تتقوا الله یجعل لکم فرقانا.